İşe başladım...

Evet işe başladım sonunda :(. Kuzumdan ayrılırken gayet iyiydik, gülücüklerle uğurladı bizi. Ama akşam üstü eve gelince, çooooook özlemişim kızımı. Onu kendimden başka birine emanet etmek zaten zor da alışıyorsun birşekilde ama ondan ayrı olmak en zoruymuş. Allah böyle ayrılıklar versin.  İlk günümüz iyi geçti... bakalım süt yetiştirebilecek miyim kuzuma ?? :)).

Umarım herikimizde kolay uyum sağlarız bu sürece.

Çok zormuş...

Tam bir hafta önce Doğa'cığımdan 26 saat ayrı kalmak zorunda kaldım, gerçekten çook zordu... duygusal, fiziksel, zihinsel... aklımın neredeyse tamamı onda, tabi bir yandan biriken sütler ve canım makinem... otobüste sağım işlemi, hiç dinlenmeden geri dönüş ve Doğa'cığıma kavuşma :))) gece yarısı, onun uyku saatinde dönmeme  rağmen sarıldım yavruma uyanmadı ama bir saat sonra kavuştuk, buluştuk ... tabi ben 2 saate yakın süt boşaltma işlemi ile meşguldüm. Zor gerçekten, şimdiden önümüzdeki haftayı düşünmeye başladım, işe başlayacağım :(